વિતાવ્યું જીવન પ્હેરી મ્હોરાં અનેક
પ્હેરાવશો ના નિરર્થક નવાં અનેક
કરી નહીં શકું હવે હસવાનોય વિવેક
ભરત શાહ

મા

નિહાળું છું દીકરીને
બે વરસના પૌત્રની
સહેજ કચડાયેલી
આંગળી પર
ચિંતિત થઇ ફૂંક મારતાં.
ને, ગુન્હાહિત લાગણીઓના
ભારથી કચડાતાં,
ચીખું છું દર્દથી,
"મા"

-ભરત શાહ

આભાર

આભાર, કહ્યું
તારાના ઝૂમખાંએ
અંધકારને
-ભરત શાહ

વાત

પત્ની: દેવ આનંદ સ્ટાઈલના તારા વાળના ગુચ્છાને હવામાં લહેરાતો જોઈનેજ હું તો તારા પ્રેમમાં પડી ગઈ હતી... અને તું ?
પતિ: તું મને જોવામાં આટલી મશગુલ હતી એ વિચારે તે સમયે હું તો મારામાંજ મસ્ત હતો. તને જોયાનું યાદ પણ નથી.
પત્ની: શું વાત છે !!!
પતિ: તારે મન વાત... મારે મન એક મોટી દુર્ઘટના છે !!!!
-ભરત શાહ

નવરાશ

લઇ ને હાથમાં ફૂલ
ઉભો છું રાહમાં તારી વાસંતી.
આવજે..મળે સમય ત્યારે
કાગળના ફૂલોની કલગી
કદી નથી કરમાતી
-ભરત શાહ

પ્રેમ?

પ્રેમની હોય પળો
હાથ એમાં કોઈનો
ફરે શિરે હુંફાળો
ને હસી ઉઠે ચહેરો ભોળો
તો એમાં બેસાડવાનો
શું કોઈ તાળો
કે આ ખરેખર પ્રેમ છે
કે વાસનાની છોળો

આઠ પ્રહર અને ચોસઠ ઘડી
રહીયે જો પ્રેમમાં જ, માની લો
તોય છીએ માનવી
આવશે કંટાળો
મળી છે જે પળ માણો
કરી વિચારો વાહિયાત કે સવાલો
ના જિંદગી માં ઉભો કરો ગોટાળો

ના આવી રાસ
સંબંધોની સાંકળો
તો તોડી, કરી દો
મારગને મોકળો
છે પ્રેમ એક દરિયો
છે એમાં ઘણી મોજો
ને છે એટલીજ છોળો
-ભરત શાહ

एक तो पैरमें घुसा, जब में चीखा
तो, बेशर्मीसे वो हँसा
मैंने भी उसे बड़ी बेरहेमीसे
बहुत बुरी तरहसे कोसा

घड़ी दो घड़ी की है ये दशा
भर जाएगा घाव ऐसा
रहेगा ना कोई उसका निशाँ
मै तो हूँ एक कंटक, उसने कहा ,
नहीं काटता, काटता है जैसे इन्सां

-भरत शाह